 |
||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
 | |
 |  |
 | |
 Geri |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Onlar bizi olgunlaştırdı,büyüttü, Bizde onları büyüttük... İçimizde,beynimizde... Çok mu sevdik bilmem ama bir türlü vazgeçemedik... Sıkı sıkı sarıldık ayrılmamak için... Üzerinden hayli zaman geçti,şu her şeyin çaresi dedikleri zaman.... Miadı doldu! Yinede unutmak istemedik,kalbimizden silemedik... Tabii ki her acı kolay kolay unutulamaz, Ama hafifleyebilirdi....Müsaade etmedik... Yaşadığımız acıya saygısızlık olur zannettik... Düşüncelerimizi adeta keskin bir makas haline getirip ‘budadık’, Duygularımızla farkında olmadan ‘ gübreledik’, Göz yaşlarımızla suladık, Büyüttükçe büyüttük, kendi ellerimizle içimizde kocaman bir ‘Acı Ağacı’ yetiştirdik... Mevsimler geldi,geçti... Kışlar bahara döndü, Bulutlar bile içini döktü,rahatladı, Biz bir türlü boşaltamadık içimizden yutkunduk... Mumunu söndürmek istemedik... O yandıkça biz daha da eridik,eridik... Ama söndüremedik... Bir yanardağ haline gelebileceğimizi hiç düşünemedik.. Acılarımız; Sanki hayatta kazandığımız ‘Madalyalarımız’ ! Gururla taşıdık tam göğsümüzde... Oysa acıyla iç içe yaşamayı öğrenmeli,ancak içimizde büyütmemeliydik... Zaman geçtikce hafifleyip yerini daha başka ve daha güzel duygulara bırakmasını beklemeliydik... Zaten mutluluk dediğimizde bize peçesini açmış ‘acı’ değilmiydi? Yada bizler bir zamanlar bizi ‘mutlu’ kılan bir şeye ağlamıyormuyuk? ‘Yapılma yıkılmadadır’ demiş Mevlana... Yıkılmışla yaşamaya neden diretiyorduk? Her an her şey kendisini yenilerken ve yerini başka bir şeylere bırakırken , Hücreler ‘Hay’ tezgahında her saniye yeniden doğarken; Bence yenilenmeli... Yunus Emre’nin dediği gibi; ‘Her an yeniden doğarız! Bizden kim usanası... Ağla aksın gitsin içinden,eğer gözlerin ağlamazsa vücudun başka organı ağlar... Miadı dolmuş,sadece içimizi eriten acıların mumlarını söndürmeli artık... Mutlaka ‘acı’ olmalı diyorsak; Parmaklarımızla söndürelim,ama söndürelim.... ‘Tükenmek üzere şu kısacık an, Yakında yok olacak, Ve ister altından yapılmış, İster acıyla yüklü olsun Bir kez daha aynın kılıkla, Karşına çıkmayacak......... Gwendolyn Brooks. |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
HABERLER
| |
Haberdeki değişmez adresiniz. Copyright © 2006-2007 gunlukbetik.com. Tüm hakları saklıdır. İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz. |